Skill, który pamięta za mnie

Ja i pamięć nie dogadujemy się najlepiej. Są rzeczy, które wpadają i zostają, a są takie… które mogę powtarzać setki razy i nic to nie zmieni. Powiem Wam, że to nie jest nic fajnego, jak przez dobre trzy dekady większą część życia spędza się na programowaniu.

Gdy szukałem czegoś w kodzie, który napisałem wcześniej, nie “pamiętałem”, gdzie ten kod jest dokładnie, albo jak się dokładnie nazywają klasy czy funkcje. Ja “szacowałem”, na bazie systemu który przyjąłem.

O co chodzi z tym systemem? Po prostu zawsze jak tworzyłem nową klasę, metodę, zmienną itp., przy nazywaniu ich bazowałem na określonych zasadach. Np. jak coś było stałą, to u mnie zawsze zaczynało się od C_NAZWA_STAŁEJ (co od const). Kilka prostych zasad i byłem w stanie funkcjonować.

---

Rzadkie, ale ważne

Niestety, nie zawsze da się tak łatwo. Najgorzej jest z czynnościami ważnymi, jednak takimi, które wykonuje się rzadko. Czymś takim jest dla mnie np. tworzenie środowiska pod nową aplikację. Jak ja tego nie lubiłem.

Tym bardziej, że lubię eksperymentować, w efekcie każda instalacja wyglądała u mnie inaczej. A ponieważ lubiłem również eksperymentować z systemami todo oraz tymi do robienia notatek… no to masz już obraz kompletnego chaosu i tego, że nigdy nie potrafiłem niczego znaleźć, co wielokrotnie doprowadzało mnie do szału.

Oczywiście z biegiem lat wiele elementów się wyklarowało, jednak wciąż, jak szukam jakichś informacji, zaglądam do:

• Obsidiana
• Evernote
• Workflowy
• Notion

I niestety nadal zdarza się, że nie znajduję tego, czego potrzebuję.

Zawsze obiecywałem sobie, że w końcu to uporządkuję i teraz, jak już mamy AI, zapewne to zrobię, jednak jeszcze nie dzisiaj. Zamiast tego, odnalazłem inne rozwiązanie.

Skill, który pamięta za mnie

Zarządzaniem moimi usługami zajmuje się teraz skill /devops.

Pierwsza rzecz, jakiej go “nauczyłem”, to umiejętność katalogowania informacji o serwerach, które posiadam. Zbudowaliśmy wspólnie skrypty i gdy /devops pracuje z nową maszyną, najpierw pobiera wszystkie potrzebne informacje.

Zarówno techniczne, jak i logiczne dotyczące tego, co i jak na niej działa. Czy są jakieś kontenery, jak wygląda sieć między nimi. To wszystko /devops pobiera i zapisuje w swoich plikach referencyjnych.

Dzięki temu, po raz pierwszy od dawna, byłem w stanie bezproblemowo poruszać się po całym gąszczu moich maszyn i usług. Wystarczyło poprosić /devops o podsumowanie albo zapytać go, gdzie co jest.

Zbliża się moment, kiedy portal, na którym obecnie stoi kurs Claude Code, zostanie mocno zmodyfikowany:

1. Rozbicie na front i back
2. Możliwość obsługi więcej niż jednego kursu
3. Możliwość obsługi nowych studentów (dotychczas ograniczało się to do osób zapisanych na listę przy starcie)

I wiele innych elementów. No i przy okazji musi zostać przeniesiony z Netlify na mój własny hosting.

To jak to zrobić najlepiej, też uzgodniłem z /devopsem, a później dodałem mu jeszcze obsługę pamięci (też jako zwykłych plików tekstowych), gdzie mógł zapisać nasze ustalenia.

W efekcie mam jednego skilla, który zna moją infrastrukturę, potrafi na niej pracować i pamięta, co mamy zaplanowane. I całe szczęście.

Ponieważ rozmowa odbyła się dobry miesiąc temu, a dwa dni temu do niej wróciliśmy i /devops wszystko mi natychmiast przypomniał. Koniec z odkrywaniem koła od nowa, co niestety często mi się zdarzało wcześniej.

Czas na technikalia

Po pierwsze, wykupiłem nowy, mocniejszy VPS na Hetznerze, ponieważ w ramach tej nowej infrastruktury chcę tam przenieść nie tylko portal, ale też wiele innych usług.

No dobrze, ale jak to ma działać?

Sprawa jest prosta. Elementem kluczowym i bezdyskusyjnym jest Ubuntu w ostatniej wersji LTS. Używam tej dystrybucji od bardzo dawna na wszystkich serwerach i jestem bardzo zadowolony.

Gdy ktoś ma wiele różnych usług działających w ramach jednego serwera, pojawia się problem z ich udostępnianiem na świat. Przeważnie kończyło się to przy pomocy reverse proxy (najczęściej z Nginx — swoją drogą, ktoś jeszcze pamięta Apache???).

Jednak to zawsze upierdliwe babranie się w konfiguracji, dodawanie certyfikatów przez Let’s Encrypt, a jak coś się zrobiło źle, to nagle telefony, bo cała infrastruktura przestawała działać.

Dlatego zamiast tego, tym razem centralnym punktem nowej maszyny jest Docker z Traefik1 — takie połączenie reverse proxy z load balancerem, który automagicznie wykrywa nowe kontenery, ogarnia ich certyfikaty SSL i wypuszcza na świat.

Kolejny klocek to Dockge2 — nie jest konieczny, ale jest przydatny. To webowy manager stosów Docker Compose, który pozwala wygodnie zarządzać plikami docker-compose.yaml przez przeglądarkę.

Poznaj też Uptime Kuma3 — prosty, self hosted monitor usług. Wie, kiedy coś padło, zanim ktoś zadzwoni.

Do kompletu Diun4 — który informuje, jeśli pojawi się nowa wersja któregoś z dockerowych kontenerów. Tylko info, bez samodzielnej akcji.

Bezpieczeństwo i backupy

Przed nami dwa kolejne elementy — bezpieczny dostęp oraz backupy. Zacznę od tych drugich.

Do tworzenia backupów zaprzęgnąłem (znaczy /devops) sprawdzony Restic5. Restic robi zaszyfrowane, zdeduplikowane archiwa w formacie snapshotów, które postanowiłem składować na Backblaze B26 — to u mnie już sprawdzone rozwiązanie, które znam i polecam.

A dostęp? Cóż, tutaj postanowiłem przetestować coś nowego. Dotychczas królował u mnie klasyczny SSH oraz WireGuard, jednak polecono mi ostatnio Tailscale7, które postanowiłem sprawdzić. Świat idzie do przodu, usługi też. Nie można tkwić ciągle w starych przyzwyczajeniach. Tym bardziej, że to WireGuard na sterydach.

A żeby to wszystko lepiej zobrazować, przygotowałem schemat całej infrastruktury:

Efekt końcowy

Postawienie wszystkiego od zera, na czystej maszynie z pomocą /devops, to była… po prostu czysta przyjemność.

Mając infrastrukturę startową, mogłem równie lekko i przyjemnie przenieść na nową maszynę usługi rozrzucone “po świecie”. I tak wylądowała tu strona “Wyzwania AI”, serwis backupujący Airtable, n8n i jeszcze kilka innych.

Jest jeszcze dużo miejsca na nową wersję portalu.

---

Przy okazji daję znaka, że w ramach PIY (Prompt It Yourself) udostępniłem kolejny projekt — Agent Search — zapraszam.

Narzędzia wspomniane w tekście